liùwángbì，sìhǎiyī，shǔshānwù，ēpángchū。fùyāsānbǎiyúlǐ，gélítiānrì。líshānběigòuérxīzhé，zhízǒuxiányáng。èrchuānróngróng，liúrùgōngqiáng。wǔbùyīlóu，shíbùyīgélángyāomànhuí，yányágāozhuógèbàodìshì，gōuxīndòujiǎo。pánpányān，qūnqūnyān，fēngfángshuǐwō，chùbùzhīqíjǐqiānwànluò。chángqiáowòbō，wèiyúnhélóng?fùdàohéngkōng，bùjìhéhóng?gāodīmíngmí，bùzhīxīdōng。gētáinuǎnxiǎng，chūnguāngróngróngwǔdiànlěngxiù，fēngyǔqīqī。yīrìzhīnèi，yīgōngzhījiān，érqìhòubùqí。
六王毕，四海一，蜀山兀，阿房出。覆压三百余里，隔离天日。骊山北构而西折，直走咸阳。二川溶溶，流入宫墙。五步一楼，十步一阁;廊腰缦回，檐牙高啄;各抱地势，钩心斗角。盘盘焉，囷囷焉，蜂房水涡，矗不知其几千万落。长桥卧波，未云何龙?复道行空，不霁何虹?高低冥迷，不知西东。歌台暖响，春光融融;舞殿冷袖，风雨凄凄。一日之内，一宫之间，而气候不齐。
fēipínyìngqiáng，wángzǐhuángsūn，cílóuxiàdiàn，niǎnláiyúqín，zhāogēyèxián，wèiqíngōngrén。míngxīngyíngyíng，kāizhuāngjìngyělǜyúnrǎorǎo，shūxiǎohuányěwèiliúzhǎngnì，qìzhīshuǐyěyānxiéwùhéng，fénjiāolányě。léitíngzhàjīng，gōngchēguòyělùlùyuǎntīng，yǎobùzhīqísuǒzhīyě。yījīyīróng，jìntàijíyán，mànlìyuǎnshì，érwàngxìngyān。yǒubújiànzhě，sānshíliùnián。yǒubújiànzhěyīzuò:yǒubùdéjiànzhěyānzhàozhīshōucáng，hánwèizhījīngyíng，qíchǔzhījīngyīng，jǐshìjǐnián，piāolüèqírén，yǐdiérúshān。yīdànbùnéngyǒu，shūláiqíjiān。dǐngchēngyùshí，jīnkuàizhūlì，qìzhìlǐyí，qínrénshìzhī，yìbùshènxī。
妃嫔媵嫱，王子皇孙，辞楼下殿，辇来于秦，朝歌夜弦，为秦宫人。明星荧荧，开妆镜也;绿云扰扰，梳晓鬟也;渭流涨腻，弃脂水也;烟斜雾横，焚椒兰也。雷霆乍惊，宫车过也;辘辘远听，杳不知其所之也。一肌一容，尽态极妍，缦立远视，而望幸焉。有不见者，三十六年。(有不见者一作：有不得见者)燕赵之收藏，韩魏之经营，齐楚之精英，几世几年，剽掠其人，倚叠如山。一旦不能有，输来其间。鼎铛玉石，金块珠砾，弃掷逦迤，秦人视之，亦不甚惜。
jiēhū!yīrénzhīxīn，qiānwànrénzhīxīnyě。qínàifēnshē，rényìniànqíjiā。nàihéqǔzhījǐnzīzhū，yòngzhīrúníshā!shǐfùdòngzhīzhù，duōyúnánmǔzhīnóngfūjiàliángzhīchuán，duōyújīshàngzhīgōngnǚdingtoulinlin，duōyúzàiyǔzhīsùlìwǎfèngcēncī，duōyúzhōushēnzhībólǚzhílánhéngkǎn，duōyújiǔtǔzhīchéngguōguǎnxiánǒuyǎ，duōyúshìrénzhīyányǔ。shǐtiānxiàzhīrén，bùgǎnyánérgǎnnù。dúfūzhīxīn，rìyìjiāogù。shùzújiào，hángǔjǔ，chǔrényījù，kěliánjiāotǔ!
嗟乎!一人之心，千万人之心也。秦爱纷奢，人亦念其家。奈何取之尽锱铢，用之如泥沙!使负栋之柱，多于南亩之农夫;架梁之椽，多于机上之工女;钉头磷磷，多于在庾之粟粒;瓦缝参差，多于周身之帛缕;直栏横槛，多于九土之城郭;管弦呕哑，多于市人之言语。使天下之人，不敢言而敢怒。独夫之心，日益骄固。戍卒叫，函谷举，楚人一炬，可怜焦土!
wūhū!mièliùguózhěliùguóyě，fēiqínyězúqínzhěqínyě，fēitiānxiàyě。jiēhū!shǐliùguógèàiqírén，zézúyǐjùqínshǐqínfùàiliùguózhīrén，zédìsānshìkězhìwànshìérwèijūn，shuídéérzúmièyě?qínrénbùxiázìāi，érhòurénāizhīhòurénāizhīérbùjiànzhī，yìshǐhòurénérfùāihòurényě。
呜呼!灭六国者六国也，非秦也;族秦者秦也，非天下也。嗟乎!使六国各爱其人，则足以拒秦;使秦复爱六国之人，则递三世可至万世而为君，谁得而族灭也?秦人不暇自哀，而后人哀之;后人哀之而不鉴之，亦使后人而复哀后人也。